سايت تخصصی مهندسی شیلات

از اهداف سازمان شیلات ایران در برنامه توسعه اقتصادی- اجتماعی پنج ساله پنجم، افزایش مصرف سرانه آبزیان پرروشی ماکول، تامین بخشی از پروتئین مورد نیاز، توسعه صنعت صادرات آبزیان پرورشی و محصولات شیلاتی در جهت توسعه اقتصادی است که باید مورد رسیدگی و توجه خاص قرار گیرد. یکی از اساسی ترین و مهمترین عوامل، مساله کیفیت آبزیان پرورشی از لحاظ طعم، گوشت، رنگ و غیره است که در کشور ما برای ارتقاء کیفی آبزیان زیاد کار نشده است بنابراین توسعه صنعت صادرات، بازاریابی و شیلات کشور براساس افزایش کیفیت و بهینه سازی آبزیان پرورشی بنا گردیده است. صنایع پرورش ماهی در سال 1980 پیشرفت قابل ملاحظه ای به همراه داشت به گونه ای که بازارهای تجاری وسیعی را برای رنگدانه های کارتنوئیدی بویژه کاروتنوئید آستاگزانتین اختصاص داد. آستانس در اوایل سالهای 1900 به عنوان کاروتنوئید اصلی در آزادماهیان گزارش گردید ولی بعد از گذشت مدتی معلوم شد که آستانس محصول تجزیه شده و نتیجه آستاگزانتین طبیعی است. این رنگدانه ها در طبیعت بسیار رایج بوده و عملکردهای قابل توجهی را در حیوانات و آبزیان برعهده دارند. این رنگدانه ها رنگ معینی را به بسیاری حیوانات از جمله حیوانات پرورشی میدهند. گیاهان، جلبکها و بعضی از قارچها و گونه های باکتریایی توانایی ساخت کاروتنوئیدها را دارند به لحاظ اینکه حیوانات قادر به سنتز کاروتنوئیدها نیستند و این مورد بوضوح در سخت پوستان بخصوص میگوها صدق می کند که فقدان یا کمبود کاروتنوئیدها بویژه آستاگزانتین در رژیم غذایی آنها سبب عوارض گوناگون از لحاظ رشد، کیفیت گوشت، رنگ و غیره می شود. بنابراین باید این رنگدانه ها به غذای آنها اضافه گردد.